3.20 Wskaźniki ustalania wartości

14 07 000 000 Wskaźniki ustalania wartości (wyceny)

Kod składa się z czterech cyfr; używane cyfry to „0” i „1”.

Każda cyfra „1” lub „0” wskazuje, czy wskaźnik ustalania wartości jest istotny dla wyceny danych towarów, czy też nie.

Tabela 32 Oznaczenia cyfr wskaźnika ustalania wartości

Pierwsza cyfra:	Powiązanie stron, niezależnie od wpływu na cenę.
Druga cyfra:	Ograniczenia w dysponowaniu lub użytkowaniu towarów przez kupującego zgodnie z art. 70 ust. 3 lit. a) UKC.
Trzecia cyfra:	Sprzedaż lub cena są uzależnione od warunków lub świadczeń zgodnie z art. 70 ust. 3 lit. b) UKC.
Czwarta cyfra:	sprzedaż jest uzależniona od uzgodnienia, zgodnie z którym część dochodu z dalszej odsprzedaży, dysponowania lub użytkowania przypada bezpośrednio lub pośrednio sprzedającemu.

Przykład:

Jeżeli towary stanowiły przedmiot transakcji między powiązanymi stronami oraz sprzedaż lub cena są uzależnione od warunków lub świadczeń zgodnie z art. 70 ust. 3 lit. b) UKC, ale nie dotyczy ich żadna z sytuacji określonych w cyfrach 2 i 4, to kombinacja stosowana jako kod jest następująca: »1010«.

Jeżeli towary stanowiły przedmiot ograniczeń w dysponowaniu lub użytkowaniu towarów przez kupującego zgodnie z art. 70 ust. 3 lit. a) UKC, ale nie dotyczy ich żadna z sytuacji określonych w cyfrach 1, 3 i 4, to kombinacja stosowana jako kod jest następująca: »0100«.

Jeżeli towary stanowiły przedmiot transakcji między powiązanymi stronami, ale nie dotyczy ich żadna z sytuacji określonych w cyfrach 2, 3 i 4, to kombinacja stosowana jako kod jest następująca: »1000«.

14 10 000 000 Metoda ustalania wartości celnej (wyceny)

Należy wpisać kod (n1) odpowiadający zastosowanej metodzie wyliczenia wartości celnej.

Przepisy, które posłużyły do określenia wartości celnej importowanych towarów są kodowane w następujący sposób:

Tabela 33 Kody metod określania wartości celnej

Kod	Odpowiedni artykuł UKC	Metoda
1	Art. 70 UKC	Wartość transakcyjna przywożonych towarów
2	Art. 74 ust. 2 lit. a) UKC	Wartość transakcyjna towarów identycznych
3	Art. 74 ust. 2 lit. b) UKC	Wartość transakcyjna towarów podobnych
4	Art. 74 ust. 2 lit. c) UKC	Metoda dedukcyjna
5	Art. 74 ust. 2 lit. d) UKC	Metoda wartości kalkulowanej
6	Art. 74 ust. 3 UKC	Wartość ustalana na podstawie dostępnych danych („fall-back” – metoda ostatniej szansy)

Uwaga! Dla owoców i warzyw, których klasyfikacji taryfowej dokonuje się zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/891, w przypadku gdy zastosowanie ma:

art. 75 ust. 2 ww. rozporządzenia – należy wpisać kod procedury dodatkowej E02 oraz kod wyceny 1,
art. 75 ust. 3 ww. rozporządzenia – należy wpisać kod procedury dodatkowej E02 oraz kod wyceny 4.

W zależności od metody zastosowanej do ustalenia wartości celnej towarów należy podać odpowiedni kod w następujący sposób:

1 – wartość transakcyjna przywożonych towarów; w celu ustalenia wartości celnej zgodnie z przepisami art. 70 UKC należy ustalić, czy strony transakcji można uznać za kupującego i sprzedającego, a tym samym, czy transakcja stanowi sprzedaż zarówno w sensie prawnym, jak i handlowym.

Zgodnie z art. 74 UKC, jeżeli wartość celna towarów nie może zostać ustalona na podstawie art. 70, ustala się ją, postępując kolejno od ust. 2 lit. a)–d), aż do pierwszego punktu, na podstawie którego można ustalić wartość celną towarów.

2 – wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu na obszar celny Unii i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna

3 – wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu na obszar celny Unii i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna

4 – wartość oparta na cenie jednostkowej, po której przywożone towary lub przywożone towary identyczne lub podobne są sprzedawane na obszarze celnym Unii w największej łącznej ilości osobom niepowiązanym ze sprzedawcami

5 – obliczoną wartość towarów (wszystkie koszty związane z wytworzeniem przywożonych towarów, kwotę zysku i koszty ogólne oraz koszty transportu, w tym opłaty załadunkowe i manipulacyjne oraz ubezpieczenie, które wystąpiły do miejsca ich wprowadzenia na obszar celny Unii)

6 – w przypadku gdy wartość celna nie może zostać ustalona zgodnie z metodami opisanymi powyżej, ustala się ją na podstawie danych dostępnych na obszarze celnym Unii, przy użyciu rozsądnych środków zgodnych z zasadami i przepisami ogólnymi dotyczącymi ustalania wartości celnej (dostosowanie metod 1–5 do nadzwyczajnych okoliczności). Przykłady: towary bezpłatne, towary używane, towary wynajmowane/leasingowane)